همین که تو اینجا کنار منیهمین که کنارت نفس میکشمهمین که تو می خندی و من فقط کنار تو از غصه دست میکشمهمین که تو چشمای من زل زدینگاهت پناه دل خستمهنمیخوام که دنیا بهم رو کنههمین که کنار منی بسمهمن حتی به این حدشم راضیمکه باشی کنارم بمونی فقطواسه من فقط بودنت کافیهدیگه هیچی جز این نمیخوام ازت L.M.S

توی خیابون هرکی که رد میشهنگاش میکنم هوس کردم اما نه هوس اون چیزی که فک میکنی هوس کردم مث بقیه آدما باشم که نمیشناسمشون میخوام خودمم نشناسم چون هر روز با خودمم خسته شدم از این همه بدی خودم دو نفر که دست در دست دارن میخندن به جایی که بگم خندشون و حالشون چقد قشنگه .... میگم اینا ینی خونه دارن؟ماشین دا...

" براش بنويس دوستت دارم آخه مي دوني آدما گاهي اوقات خيلي زود حرفاشونو از ياد مي برن ولي يه نوشته , به اين سادگيا پاک شدني نيست . گرچه پاره کردن يک کاغذ از شکستن يک قلب هم ساده تره ولي تو بنويس .. تو ... بنويس "

با آواز دلدادگی پرستوهای عاشق همنوا شوم یا که باز غرق در رویا شوم وباز بوسه به زلف افشانش دهم!! رویا چه زیباست. در آن هرچه دوست دازی هست. با آن به تمام آرزوها می رسی! هیچ کس نیست بگید که تو نباید این کنی و آن شوی! در رویا این تو هستی که میگویی یار در

باز هم پیکی را پر می گکنم ! آنرا به سلا متی لبخندی که از نزدم رفته بالا می کشم! شراب از دهانم بیرون می ریزد، با اشکهایم در هم می آمیزد،فریاد می کشم.نمی دانم در بیداری است یا خماری یا خواب ..... زانوام در آغوش می کشم تا آرام شوم. خاطرات زشت گذشته را ت

بیا تا به مردمان دور وبرمان بنگریم! بیا تا ببینیم که آیا فقط ما عاشقیم؟ ببینیم که فقط ما رسم خورشید را بلدیم! باز غروبی دلگیر است! باز ، فکر دیدار قبلی ومست از آن نگاه شیرین است! به گونه ای به خورشید خیره می نگرد، که گویی عکس یار در خورشید است. اما

دلم تنها یک شانه ای می خواهد تا سر به روی آن گذارم . دلم می خواهد تا نزد کسی گریه کنم ، او مرا محکم در آغوش گیرد، لحظه هق هق زدنم بگوید تو تنها نیستی ، دوستت دارم. با دستهایش ،دستی محبت به روی سرم بکشد. دوست دارم ،اشکهایم شانه اش را خیس کند . دوست دا

رویا بیا! آری بیاکنارم بنشین! این صدای نوای زیباراگوش کن! آری دهل نیست،که دور میشوی! امتحان کن،نزدیک بیا تاببینی که چه زیباست! اما نه اشتباه نکن،این صدای تار نیست! که بگویی هرکس توان کوک کردنش را دارد! ساز من شکسته! ساز من کوک شدنی نیست! ساز من هرگاه

آیا تا به حال بر روی برگهای خشک قدم زده ای؟آیا صدای شکستن قلب آن برگ را حس کرده ای؟ روزی آن برگ هم عاشق بود!زروی یار خویش طراوتی داشت! صحبت از عشق را دوست ندارم!احساس عاشقی را دوست نمی خواهم! همیشه از عشق می ترسیدم!همیشه از عشق فرار می کردم! آخر من ت

هرگاه مسیرت به کوی ما خورد ،سری هم به ما بزن! نگو که او دیگر مرده است. آری اینگونه است،اما به شوق آمدنت می توانم لحظه ای را بیدار شوم.ولی فقط خاطره هایمان را با خود بیاور. ناراحت نشو! نگو که ترا فقط به خاطر آنها می خواهم! نه! به دوستیمان سوگند که نه!

تموم آدما رو بعد تو بخشیدمهمه رو بخشیدم اما تو رو نهدلیل دردامو بعد تو فهمیدمهمه رو فهمیدم اما تو رو نه چه زخمی جا مونده رو دل واموندهداره دیوونه میکنه منو یه عالم خاطرهمیگم نمیدونست میگم نمیتونستخدا که میتونست چرا گذاشت بره چه زخمی جا مونده رو دل وا